"با یک کلیه و کمی خواب..."
پیرمردی در من غنوده و هر چند وقت یک بار
که از وزن بی خوابی
حواس نه گانه ام مختل می شود
مرا می برد به خلسه ای اجباری و
آزاد می کند !
این دفعه که پا می گذارم به اتاقش
همراه گیاهان دارویی و بندِ فلفل هندی
خشک می شوم به دیوار و
تعویذ پیچ دستان پیرمرد
گره می خورد به خواب بی موقع ام...
وقتی با صدای ارواحی مضحک
خودم را در چشمان سه بُعدی پنجره می یابم
روح کودکی ام فضای اتاق را رنگ کرده و
مادرم بی قرار ِ چند جرعه خواب
چشمان سربی ام را
سُرمه می کشد
همین لحظه روحی غریب می آید و از من
تقاضای یک کلیه با گروه خونی آی کلاه دار می کند !
من ، خیلی عادی
کُلیه ی سمت چپم را بیرون می آورم و
در دستان ناتمام ِ انتظار
جای می دهم
هنوز چند لحظه نگذشته
که روح جامانده ام پَرت می شود به تشنگی ِ این روزها
و خودم را می بینم
کنار سقاخانه ای آبی
با یک کُلیه و کمی خواب ...